"Sigurisht që nga Brukseli dhe Prishtina këto forca mund të shihen si fosile të një politike serbe të dështuar që moti, por nuk është krejt kështu. Kjo edhe për faktin se popujt në hapësirat e Ballkanit edhe për shumë kohë do të zhvillojnë politika në mbështetje të logjikës së miteve dhe legjendave. Në veçanti këtë do të vazhdojnë ta bëjnë serbët, të cilët, mbështetur në këtë logjikë, për një kohë të gjatë kanë ndërtuar një ndjenjë supremacie mbi popujt e këtyre hapësirave"...
Nga Bardh Frangu
Derisa policia jonë po përballje me bandat serbe, madje duke numëruar të plagosurit në radhët e veta, deputetët e VV dhe PDK shkëmbejnë grushte në hapësirat jashtë sallës së Kuvendit të Kosovës. E, kur turpi nuk duket në fytyrat e këtyre tipave të zgjedhur me vullnetin e popullit, sigurisht që duhet gjaku t’i skuqë ato
E enjtja ishte ditë e Vidovdanit dhe e Vetëvendosjes. Serbët, të cilët këtë ditë e lidhin me kuptimin e mitit për Kosovën serbe, u vërsulën si të çartur për të dëshmuar se zgjedhjet e fundit në shtetin e tyre dhe fitorja e forcave më të errëta nacionaliste, që shkaktuan qindra mija viktima në hapësirat e ish Jugosllavisë, mund të ringjallin krenarin e tyre të rrënuar nga jo serbët dhe nga Aleanca Veri-Atlantike. Ata erdhën në Kosovë të trimëruar nga koalicioni i arritur pas zgjedhjeve të fundit serbe ndërmjet forcave të kasapit të ballkanit, Milosheviq, me ato të radikalit serb, Sheshel, i cili ndërseu serbët kundër të tjerëve me teorinë se aty ka edhe vetëm një serb, është tokë serbe. Në këtë mënyrë serbët e ardhur si banda kriminale nga Serbia jo vetëm që vunë në sprovë institucionet e brishta të shtetit të ri të Kosovës, por edhe ato ndërkombëtare, në veçanti vunë në sprovë institucionet e Brukselit, për ta bërë sa më të dukshme idenë se integrimet evropiane nuk i shkëmbejnë me heqjen dorë nga Kosova.
Sigurisht që nga Brukseli dhe Prishtina këto forca mund të shihen si fosile të një politike serbe të dështuar që moti, por nuk është krejt kështu. Kjo edhe për faktin se popujt në hapësirat e Ballkanit edhe për shumë kohë do të zhvillojnë politika në mbështetje të logjikës së miteve dhe legjendave. Në veçanti këtë do të vazhdojnë ta bëjnë serbët, të cilët, mbështetur në këtë logjikë, për një kohë të gjatë kanë ndërtuar një ndjenjë supremacie mbi popujt e këtyre hapësirave. Shikuar figurativisht presidenti aktual serb është një varrtar i cili seriozisht do të përpiqet që të bëhet pengesë e vendosjes së paqes në rajon, duke varrosur kështu përpjekjet për integrime rajonale dhe më gjerë. Ndryshe edhe ne dëshmuam se politikën e kemi të mbërthyer nga logjika e emblemave dhe simboleve. Vërtet ua hoqëm serbëve veshjen mbi brez, por nuk arritëm t’ua heqim lëkurat e mbushura me tatuazhe, ku dëshmonin urrejtjen e tyre patologjike ndaj këtij vendi dhe njerëzve të tij. Për më tepër nuk arritëm t’i zhveshim nga bindjet në kokë dhe nga ndjenjat në zemër.
Në këtë kontekst, përpjekjet për rikthimin e iluzioneve të humbura serbe mbi Kosovën po e ushqen edhe klasa jonë politike kaq e papërgjegjshme. Mbase kjo ishte edhe pjesa më e dukshme e dhembjes së qytetarëve të Kosovës të enjten e mbushur me frikë dhe pasiguri. Në vend se të kishim një strategji mbrojtëse nga këto banda kriminale, si prodhim të bashkërenditjes së ideve dhe koncepteve të të gjitha forcave politike dhe të institucioneve, ne bëmë të kundërtën. Për më keq u gjet kjo ditë që Lëvizja “Vetëvendosje” ta shënojë si ditë të “fitores” së saj mbi partinë në pushtet! Derisa policia jonë po përballje me bandat serbe, madje duke numëruar të plagosurit në radhët e veta, deputetët e VV dhe PDK shkëmbejnë grushte në hapësirat jashtë sallës së Kuvendit të Kosovës. E, kur turpi nuk duket në fytyrat e këtyre tipave të zgjedhur me vullnetin e popullit, sigurisht që duhet gjaku t’i skuq ato. Dhe kështu ndodhi në Ditn V, përkatësisht në ditën e Vetëvendosjes dhe Vidovdanit. Dhe kishte një logjikë që i bënte të ngjashme këto dy ngjarje të mëdha të Ditës V. Bazuar në deklaratat e të përfshirëve në këtë skandal politik, humbja e asnjërit nuk dukej kund!
Ndryshe praktikat parlamentare dëshmojnë se deputetët janë njerëz njësoj si të tjerët dhe si të tillë ndjejnë nevojë biologjike që t’i zgjidhin mosmarrëveshjet edhe fizikisht, por jo përtej hapësirës ku është një foltore, e cila shërben për artikulimin e ideve dhe koncepteve politike, pra jo në parkingun e veturave dhe në rrugë. Nuk është se nuk janë pritur përleshje të tilla, sepse dihet që gjuha është prej tuli, por që eshtra thyen. E gjuha e përdorur në Kuvendin e Republikës së Kosovës ka qenë dhe mbetet shenjë paralajmëruese për thyerje eshtrash, mbase edhe për më keq. Në fakt, para formimit të kësaj qeverie pata shkruar se është e domosdoshme të kemi një qeveri me bazë të gjerë të formuar nga PDK, LDK dhe AAK, duke theksuar se VV do të jetë më shumë se opozitë. Por kjo nuk ndodhi për fatin tonë të keq, ndaj sot jemi këtu ku jemi me një qeveri të papërgjegjshme dhe me një opozitë të uzurpuar nga VV, e cila shpërfaq në mënyrën më ekstreme të drejtën e vet ekskluzive për gjithçka dhe mbi çdo gjë. Nuk është se dikush mund ta arsyetojë sjelljen e Kamishit dhe të tillëve si ai si dhe frikën e SHIK-ut të shndërruar në gogol, por çështja është se nuk ishte dita as për zhurmë, le më për grushte ndërmjet të zgjedhurve tanë, të cilët kishin obligim dhe përgjegjësi që të ndjenin shqetësim më shumë se ne për situatën e krijuar në vend.
Keq është edhe për faktin se kur konflikti nga salla e Kuvendit bartet në oborr dhe nga oborri në rrugë, atëherë nisë e funksionon logjika e fisit për ruajtjen dhe mbrojtjen e dinjitetit dhe nderit të tij. Në këtë mënyrë konflikti mes të zgjedhurve tanë mund të eskalojë dhe mund të degjenerojë duke ikur nga Kushtetuta në Kanun. Në këtë rast kaq të padëshirueshëm do të harronim reformat zgjedhore si shpresë e vetme për të mundësuar zgjedhjen e parlamentarëve tanë në formë më përfaqësuese dhe më të ngarkuar me përgjegjësi ndaj zgjedhësve e jo ndaj partisë. Do të harronim procesin e integrimeve dhe madje do të harronim edhe faktin se na duhet përkushtim dhe përgjegjësi e shtuar ndaj problemit të pazgjidhur të veriut të Kosovës, i cili në një mënyrë edhe derivon të gjitha problemet tjera. Në këtë rast do të dëshmonim se përpjekjet për bërjen e një shteti normal janë kaq joserioze sa sikur nuk ia vlen angazhimi për të.
noa.al
Nga Bardh Frangu
Derisa policia jonë po përballje me bandat serbe, madje duke numëruar të plagosurit në radhët e veta, deputetët e VV dhe PDK shkëmbejnë grushte në hapësirat jashtë sallës së Kuvendit të Kosovës. E, kur turpi nuk duket në fytyrat e këtyre tipave të zgjedhur me vullnetin e popullit, sigurisht që duhet gjaku t’i skuqë ato
E enjtja ishte ditë e Vidovdanit dhe e Vetëvendosjes. Serbët, të cilët këtë ditë e lidhin me kuptimin e mitit për Kosovën serbe, u vërsulën si të çartur për të dëshmuar se zgjedhjet e fundit në shtetin e tyre dhe fitorja e forcave më të errëta nacionaliste, që shkaktuan qindra mija viktima në hapësirat e ish Jugosllavisë, mund të ringjallin krenarin e tyre të rrënuar nga jo serbët dhe nga Aleanca Veri-Atlantike. Ata erdhën në Kosovë të trimëruar nga koalicioni i arritur pas zgjedhjeve të fundit serbe ndërmjet forcave të kasapit të ballkanit, Milosheviq, me ato të radikalit serb, Sheshel, i cili ndërseu serbët kundër të tjerëve me teorinë se aty ka edhe vetëm një serb, është tokë serbe. Në këtë mënyrë serbët e ardhur si banda kriminale nga Serbia jo vetëm që vunë në sprovë institucionet e brishta të shtetit të ri të Kosovës, por edhe ato ndërkombëtare, në veçanti vunë në sprovë institucionet e Brukselit, për ta bërë sa më të dukshme idenë se integrimet evropiane nuk i shkëmbejnë me heqjen dorë nga Kosova.
Sigurisht që nga Brukseli dhe Prishtina këto forca mund të shihen si fosile të një politike serbe të dështuar që moti, por nuk është krejt kështu. Kjo edhe për faktin se popujt në hapësirat e Ballkanit edhe për shumë kohë do të zhvillojnë politika në mbështetje të logjikës së miteve dhe legjendave. Në veçanti këtë do të vazhdojnë ta bëjnë serbët, të cilët, mbështetur në këtë logjikë, për një kohë të gjatë kanë ndërtuar një ndjenjë supremacie mbi popujt e këtyre hapësirave. Shikuar figurativisht presidenti aktual serb është një varrtar i cili seriozisht do të përpiqet që të bëhet pengesë e vendosjes së paqes në rajon, duke varrosur kështu përpjekjet për integrime rajonale dhe më gjerë. Ndryshe edhe ne dëshmuam se politikën e kemi të mbërthyer nga logjika e emblemave dhe simboleve. Vërtet ua hoqëm serbëve veshjen mbi brez, por nuk arritëm t’ua heqim lëkurat e mbushura me tatuazhe, ku dëshmonin urrejtjen e tyre patologjike ndaj këtij vendi dhe njerëzve të tij. Për më tepër nuk arritëm t’i zhveshim nga bindjet në kokë dhe nga ndjenjat në zemër.
Në këtë kontekst, përpjekjet për rikthimin e iluzioneve të humbura serbe mbi Kosovën po e ushqen edhe klasa jonë politike kaq e papërgjegjshme. Mbase kjo ishte edhe pjesa më e dukshme e dhembjes së qytetarëve të Kosovës të enjten e mbushur me frikë dhe pasiguri. Në vend se të kishim një strategji mbrojtëse nga këto banda kriminale, si prodhim të bashkërenditjes së ideve dhe koncepteve të të gjitha forcave politike dhe të institucioneve, ne bëmë të kundërtën. Për më keq u gjet kjo ditë që Lëvizja “Vetëvendosje” ta shënojë si ditë të “fitores” së saj mbi partinë në pushtet! Derisa policia jonë po përballje me bandat serbe, madje duke numëruar të plagosurit në radhët e veta, deputetët e VV dhe PDK shkëmbejnë grushte në hapësirat jashtë sallës së Kuvendit të Kosovës. E, kur turpi nuk duket në fytyrat e këtyre tipave të zgjedhur me vullnetin e popullit, sigurisht që duhet gjaku t’i skuq ato. Dhe kështu ndodhi në Ditn V, përkatësisht në ditën e Vetëvendosjes dhe Vidovdanit. Dhe kishte një logjikë që i bënte të ngjashme këto dy ngjarje të mëdha të Ditës V. Bazuar në deklaratat e të përfshirëve në këtë skandal politik, humbja e asnjërit nuk dukej kund!
Ndryshe praktikat parlamentare dëshmojnë se deputetët janë njerëz njësoj si të tjerët dhe si të tillë ndjejnë nevojë biologjike që t’i zgjidhin mosmarrëveshjet edhe fizikisht, por jo përtej hapësirës ku është një foltore, e cila shërben për artikulimin e ideve dhe koncepteve politike, pra jo në parkingun e veturave dhe në rrugë. Nuk është se nuk janë pritur përleshje të tilla, sepse dihet që gjuha është prej tuli, por që eshtra thyen. E gjuha e përdorur në Kuvendin e Republikës së Kosovës ka qenë dhe mbetet shenjë paralajmëruese për thyerje eshtrash, mbase edhe për më keq. Në fakt, para formimit të kësaj qeverie pata shkruar se është e domosdoshme të kemi një qeveri me bazë të gjerë të formuar nga PDK, LDK dhe AAK, duke theksuar se VV do të jetë më shumë se opozitë. Por kjo nuk ndodhi për fatin tonë të keq, ndaj sot jemi këtu ku jemi me një qeveri të papërgjegjshme dhe me një opozitë të uzurpuar nga VV, e cila shpërfaq në mënyrën më ekstreme të drejtën e vet ekskluzive për gjithçka dhe mbi çdo gjë. Nuk është se dikush mund ta arsyetojë sjelljen e Kamishit dhe të tillëve si ai si dhe frikën e SHIK-ut të shndërruar në gogol, por çështja është se nuk ishte dita as për zhurmë, le më për grushte ndërmjet të zgjedhurve tanë, të cilët kishin obligim dhe përgjegjësi që të ndjenin shqetësim më shumë se ne për situatën e krijuar në vend.
Keq është edhe për faktin se kur konflikti nga salla e Kuvendit bartet në oborr dhe nga oborri në rrugë, atëherë nisë e funksionon logjika e fisit për ruajtjen dhe mbrojtjen e dinjitetit dhe nderit të tij. Në këtë mënyrë konflikti mes të zgjedhurve tanë mund të eskalojë dhe mund të degjenerojë duke ikur nga Kushtetuta në Kanun. Në këtë rast kaq të padëshirueshëm do të harronim reformat zgjedhore si shpresë e vetme për të mundësuar zgjedhjen e parlamentarëve tanë në formë më përfaqësuese dhe më të ngarkuar me përgjegjësi ndaj zgjedhësve e jo ndaj partisë. Do të harronim procesin e integrimeve dhe madje do të harronim edhe faktin se na duhet përkushtim dhe përgjegjësi e shtuar ndaj problemit të pazgjidhur të veriut të Kosovës, i cili në një mënyrë edhe derivon të gjitha problemet tjera. Në këtë rast do të dëshmonim se përpjekjet për bërjen e një shteti normal janë kaq joserioze sa sikur nuk ia vlen angazhimi për të.
noa.al
Agjencia Kombëtare e Lajmeve NOA
Dizenjimi dhe mirëmbajtja nga: