Shkenca: Gratë llafazane jetojnë më gjatë
Transmetuar më 04-02-2020, 19:33

Sipas hulumtimeve të bëra nga studiues të Kolegjit të Mjekësisë Albert Einstein dhe Universitetit të Yeshiva, një grup prej 250 grash veçanërisht të predispozuara për dialog, kryesisht të moshës (85/100 vjet), ka treguar që ato nuk kanë vetëm gjenet përgjegjëse për jetëgjatësinë, por edhe zakonet e përditshme.

Studiuesit, pra, vëzhguan këtë korrelacion midis një shpirti të hapur për botën dhe komunikimin dhe një jetëgjatësie më të gjatë.

Shprehja e emocioneve të një personi ndihmon lirshëm për të arritur një ekuilibër psiko-fizik që predispozon për një jetë të gjatë dhe të kënaqshme.

Gratë në këtëgrup janë vërtet eksperte, duke krijuar ndjesi dhe mendime konkrete përmes tingujve ose fjalëve. Është sikur ta dinin se të folurit lehtëson peshën e emocioneve, veçanërisht kur ngarkesa bëhet shumë e rëndë për një person të vetëm.

Të flasësh shumë ndihmon në ndërtimin e marrëdhënieve më të qëndrueshme dhe të sinqerta, si dhe të jetosh jetën në një mënyrë të shoqërueshme dhe optimiste.

Por sa fjalë janë të nevojshme për t’u ndier mirë?

Psikiatri spanjoll Luis Rojas Marcos, në librin e famshëm "Ne jemi ato që themi ne", jo vetëm që thotë se njerëzit llafazan "jetojnë në një mënyrë më të lumtur, por në planin afatgjatë ata janë padyshim më të shëndetshëm dhe gëzojnë një jetë më të gjatë ".

Sidoqoftë, ky i fundit dëshironte të specifikonte sa fjalë mesatarisht duhet të shqiptohen për të jetuar një jetë të gjatë dhe harmonike.

Sipas psikiatrit, çdo qenie njerëzore duhet të thotë të paktën 15 mijë fjalë çdo ditë. Dhe ne po flasim vetëm për pragun minimal! Zakonisht gratë arrijnë të shqiptojnë rreth 20 mijë fjalë në ditë ndërsa burrat qëndrojnë mesatarisht 7 mijë gjatë ditës. Një pabarazi e bukur.

Fajtori kryesor i "bisedës së pafund" është një proteinë që studiuesit e Universitetit të Yeshiva, duke analizuar disa mostra, kanë vërejtur të jenë në sasi më të mëdha te gratë më të predispozuara për të folur lirshëm. Proteina në fjalë quhet FOXP2.

Sipas psikiatrit amerikan Luan Brizendine, ky ndryshim midis burrit dhe gruas është gjithashtu për shkak të një faktori tjetër thjesht anatomik. Qelizat femërore të trurit të caktuara në bisedime janë më të shumta se sa ato të meshkujve./b.l/noa.al/